ήταν ενα μικρό καράβι

 για οσους νομιζουν ακομα οτι το ΚΚΕ δεν εχει προγραμμα εξουσιας

η το αποφευγει να γινει πρωτο κομμα (αστικος ορος) γιατι για το ΚΚΕ υπαρχει η ανατροπη απο τον ιδιο τον λαο

οποτε οποιος λεει ακομα οτι δεν μπορει να γινει, απλα δεν εχει καταλαβει τη δυναμη  που κριβη μεσα του

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

Τα καθήκοντα του ΚΚΕ για τη σοσιαλιστική επανάσταση

75. Το ΚΚΕ δρα στην κατεύθυνση της προετοιμασίας του υποκειμενι­κού παράγοντα για την προοπτική της σοσιαλιστικής επανάστασης, παρόλο που η χρονική περίοδος εκδήλωσής της προσδιορίζεται από αντι­κειμενικές προϋποθέσεις, την επαναστατική κατάσταση.
Η δράση του ΚΚΕ σε μη επαναστατική κατάσταση συμβάλλει αποφασιστι­κά στην προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα (Κόμμα, εργατική τά­ξη, συμμαχίες) για επαναστατικές συνθήκες, για την πραγματοποίηση των στρατηγικών καθηκόντων του:

• Τη συσπείρωση της μεγάλης πλειοψηφίας της εργατικής τάξης με το ΚΚΕ, αποφασισμένης για την επανάσταση.
• Τη συμμαχία της εργατικής τάξης με τα καταπιεζόμενα στον καπιταλι­σμό λαϊκά στρώματα, άλλα να τραβηχτούν περισσότερο ή λιγότερο ενερ­γά στην επαναστατική πάλη, άλλα να ουδετεροποιηθούν.
• Τη στήριξη του επαναστατημένου λαού από όσο το δυνατόν ευρύτερες δυνάμεις που αποσπώνται από το στρατό.
• Την εξασφάλιση της συντριπτικής υπεροχής των συσπειρωμένων με το ΚΚΕ επαναστατημένων δυνάμεων έναντι των αντιδραστικών αστικών και ταλαντευόμενων μικροαστικών στην αποφασιστική στιγμή και στα απο­φασιστικά σημεία, σημαντικό πολιτικό και ταυτόχρονα οργανωτικό ζήτημα.

Τα παραπάνω καθήκοντα υλοποιούνται μόνο σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης, η υλοποίησή τους εξελίσσεται ταυτόχρονα, αλληλεπιδρούν, με κύριο και καθοριστικό το καθήκον συσπείρωσης της εργατικής πλειο­ψηφίας με το Κόμμα.

Ειδικότερα για την επαναστατική κατάσταση

76. Η επαναστατική κατάσταση είναι παράγοντας που διαμορφώνεται αντικειμενικά, δηλαδή συμπυκνώνει μια απότομη αδυναμία στη λει­τουργία της αστικής εξουσίας («οι πάνω να μην μπορούν») με απότομη ά­νοδο στις διαθέσεις, στην ενεργοποίηση των λαϊκών μαζών («οι κάτω») να μη θέλουν να ζήσουν με το συνήθη τρόπο υποταγής τους στην εκμεταλ­λευτική εξουσία, όπως προηγουμένως. Περιλαμβάνει απότομη μαζική άνο­δο της διάθεσης της εργατικής τάξης, της λαϊκής αμφισβήτησης, της τάσης εξέγερσης. Σε αυτές τις συνθήκες γίνεται καθοριστικός ο ρόλος της οργα­νωτικής και πολιτικής ετοιμότητας της πρωτοπορίας του εργατικού κινή­ματος, του Κομμουνιστικού Κόμματος, για τη συσπείρωση και τον επανα­στατικό προσανατολισμό της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης, ιδιαίτερα του βιομηχανικού προλεταριάτου, την προσέλκυση πρωτοπόρων τμημάτων των λαϊκών στρωμάτων.
Δεν είναι δυνατό να προβλεφτούν εκ των προτέρων οι παράγοντες που θα οδηγήσουν στην επαναστατική κατάσταση. Το βάθεμα της οικονομικής κρίσης, η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, που φτάνουν έως τις πολεμικές αναμετρήσεις, είναι δυνατό να δημιουργήσουν τέτοιες συν­θήκες στην Ελλάδα.
Σε περίπτωση ιμπεριαλιστικής πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας, είτε σε αμυντικό είτε σε επιθετικό πόλεμο, το Κόμμα πρέπει να ηγηθεί στην αυ­τοτελή οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε αυτή να συνδεθεί με τον αγώνα για ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα, έμπρακτα να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας. Με την πρωτοβουλία και καθοδήγηση του Κόμματος να συ­γκροτηθεί εργατικό -λαϊκό μέτωπο με όλες τις μορφές δράσης, με σύν­θημα: Ο λαός θα δώσει την ελευθερία και τη διέξοδο από το καπιταλιστι­κό σύστημα, που, όσο κυριαρχεί, φέρνει τον πόλεμο και την «ειρήνη» με το πιστόλι στον κρόταφο.
Κατά τη διάρκεια της επαναστατικής διαδικασίας, η εργατική τάξη με τους συμμάχους της διαμορφώνει ως φύτρα τα όργανα της εργατικής εξουσίας.
Η οικονομική κρίση και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι είναι κοινές απειλές α­πέναντι στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα κάθε καπιταλιστικής κοινωνίας. Αυτή είναι η αντικειμενική δυνατότητα το επαναστατικό κίνημα σε μια χώρα να στηριχτεί και στη δράση του επαναστατικού κινήματος σε άλλη χώρα, ιδιαίτερα στις γειτονικές, στην ευρύτερη περιφέρεια. Από αυ­τό προκύπτει και η ανάγκη σχεδιασμένης και συντονισμένης κοινής δρά­σης απέναντι σε κάθε ιμπεριαλιστική συμμαχία για την κατάπνιξη της επα­νάστασης σε μια χώρα, η δυνατότητα να διαμορφωθούν συνθήκες σοσια­λιστικής νίκης σε ομάδα χωρών.

Ειδικότερα για το επαναστατικό εργατικό λαϊκό μέτωπο

77. Η συσπείρωση της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης με το ΚΚΕ και η προσέλκυση πρωτοπόρων τμημάτων των λαϊκών στρωμάτων θα περάσει από διάφορες φάσεις. Τα μέτωπα πάλης - πρώτ' απ' όλα το εργατι­κό - και οι μορφές της Λαϊκής Συμμαχίας με αντιμονοπωλιακούς - αντικα­πιταλιστικούς στόχους, με την πρωτοπόρα δράση των δυνάμεων του ΚΚΕ σε μη επαναστατικές συνθήκες, αποτελούν το πρόπλασμα για τη διαμόρ­φωση του επαναστατικού εργατικού - λαϊκού μετώπου σε επαναστατικές συνθήκες. Οι εργατικές και λαϊκές μάζες, μέσα από την πείρα της συμμε­τοχής τους στην οργάνωση της πάλης σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τη στρατηγική του κεφαλαίου, θα πείθονται για την ανάγκη να πάρει η οργά­νωσή τους χαρακτήρα εφ' όλης της ύλης και με όλες τις μορφές σύγκρου­σης με την οικονομική, πολιτική κυριαρχία του κεφαλαίου.
Σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης, το επαναστατικό εργατικό - λα­ϊκό μέτωπο με όλες τις μορφές δράσης του μπορεί να γίνει το κέντρο της λαϊκής εξέγερσης ενάντια στην καπιταλιστική εξουσία, υπερισχύοντας σε βασικές περιοχές, ιδιαίτερα στα βιομηχανικά - εμπορικά - συγκοινωνιακά κέντρα, κέντρα επικοινωνιών - ενέργειας, ώστε να επιτευχθεί η πλήρης α­δρανοποίηση των μηχανισμών της αστικής εξουσίας και η εξουδετέρωσή τους, η ανάδειξη και επικράτηση των λαογέννητων επαναστατικών θεσμών που παίρνουν στα χέρια τους τη νέα οργάνωση της κοινωνίας, για την α­νατροπή της δικτατορίας της αστικής τάξης, την εγκαθίδρυση της επανα­στατικής εργατικής εξουσίας.
Στην επαναστατική διαδικασία διαρκής θα είναι η επίδραση των οπορτου­νιστικών και ρεφορμιστικών θέσεων, η ανάγκη διαπάλης με αυτές, η περι­θωριοποίησή τους μέσα στο εργατικό - λαϊκό μέτωπο.
Στις συνθήκες της επαναστατικής κατάστασης, το εργατικό -λαϊκό μέ­τωπο διαμορφώνει επιτροπές περιφρούρησης των απεργιακών και άλλων μορφών εξέγερσης. Αποκτά την ικανότητα και τα μέσα για να περιφρουρεί την επανάσταση σε όλες τις φάσεις της, να επιβάλλει τον εργατικό έλεγ­χο στα εργοστάσια, στις τράπεζες, στην αγροτική παραγωγή μαζί με τους φτωχούς αγρότες, για τη σίτιση του λαού, για την αντιμετώπιση των ποι­κιλόμορφων μηχανισμών της αντίδρασης.
Το επαναστατικό -εργατικό μέτωπο αποκτά την ικανότητα να αντιτάσ­σει τη δική του βία απέναντι στη βία του κεφαλαίου, την ικανότητα να ε­πιδρά παραλυτικά στα επιτελεία του ταξικού αντιπάλου, να αδρανοποιεί τα αντεπαναστατικά σχέδιά του, να τα αποκόβει από την ενεργό στήριξη του ανθρώπινου δυναμικού, εκείνου που έχει εργατική -λαϊκή καταγωγή. Έ­χει την ικανότητα να εκφράζει και να εντάσσει σε αυτήν την κατεύθυνση της πάλης τα φτωχά τμήματα των αγροτών, τα λαϊκά τμήματα των αυτοα­πασχολούμενων στις πόλεις, των μισοπρολετάριων, της μάζας των ανέρ­γων, των μεταναστών.
78. Η ιστορική πείρα δείχνει ότι οι σοσιαλιστικές επαναστάσεις του 21ου αιώνα, συγκρινόμενες με τις αστικές επαναστάσεις του 18ου και του 19ου αιώνα, ακόμα και με τις σοσιαλιστικές επαναστάσεις του 20ού αιώνα, έχουν ν' αντιμετωπίσουν πολύ πιο οργανωμένη κατασταλτική μη­χανή, τεχνολογικά πιο αναπτυγμένα μέσα πληροφόρησης, μαζικής κατα­στροφής. Έχουν να αντιμετωπίσουν τους μηχανισμούς της κρατικής καπι­ταλιστικής βίας που είναι ενταγμένοι σε διακρατικές δομές, όπως το ΝΑΤΟ, Ευρωστρατού, η Συνθήκη Σένγκεν κ.λπ.
Παρ' όλα αυτά, δεν παύει ο άνθρωπος να αποτελεί τον αποφασιστικό πα­ράγοντα στη χρήση και στην αντιμετώπισή τους, από τον οποίο προκύ­πτουν και οι δυνατότητες της εργατικής - λαϊκής δράσης για την εξουδε­τέρωση αυτών των μέσων ή για τη χρησιμοποίησή τους προς όφελος του επαναστατικού κινήματος.
Η κατάκτηση της εργατικής εξουσίας σε μία χώρα συμβάλλει στην ανά­πτυξη του διεθνούς επαναστατικού εργατικού κινήματος, στη συμφιλίωση της εργατικής τάξης, των λαϊκών δυνάμεων, ανεξάρτητα από εθνική κατα­γωγή, γλώσσα, πολιτιστική και θρησκευτική κληρονομιά, στο συντονισμό της ταξικής πάλης σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, στη συγκρότηση ε­παναστατικών συμμαχιών, ακόμα και για την υπεράσπιση της κάθε σοσιαλι­στικής επανάστασης από τη διεθνή καπιταλιστική αντεπαναστατική δράση.

Ο καθοδηγητικός ρόλος του Κόμματος στην Επανάσταση

79. Το ΚΚΕ αναδεικνύεται έμπρακτα ως καθοδηγήτρια δύναμη μέσα στην επαναστατική διαδικασία, εφόσον διασφαλίσει την επαναστα­τική γραμμή και ικανότητά του και έχει Οργανώσεις στις μεγάλες παραγωγι­κές μονάδες, σε τομείς και υπηρεσίες που παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην ανατροπή της αστικής εξουσίας.
Η οργανωτική, ιδεολογική και πολιτική αυτοτέλεια του ΚΚΕ ισχύει σε ό­λες τις συνθήκες και σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από τις μορφές μα­ζικής οργάνωσης της επαναστατημένης εργατικής τάξης, της συμμαχίας της με εξεγερμένους φτωχούς αγρότες και άλλους αυτοαπασχολούμενους.
Η ύπαρξη γερών Κομματικών και ΚΝίτικων Οργανώσεων εξασφαλίζει τη διαμόρφωση κομματικών μελών και ΚΝιτών ικανών να διοχετεύουν τις ι­δεολογικές και πολιτικές θέσεις του Κόμματος, κυρίως στους μεγάλους ερ­γασιακούς χώρους και στους χώρους μαθητείας, αλλά και στις μαζικές ορ­γανώσεις, να εμπνέουν εμπιστοσύνη, να αποτελούν παράδειγμα πρωτοπό­ρας, ανιδιοτελούς και με αυτοθυσία δράσης, να αξιοποιούν την πρωτοβου­λία δυνάμεων σε δράση, αντιπαλεύοντας το ρεφορμισμό - οπορτουνισμό και την εθνικοσοσιαλιστική - φασιστική δράση.
Το Κόμμα παλεύει για την ενότητα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα, α­νεξάρτητα από φυλή, εθνική καταγωγή και γλώσσα, πολιτιστική και θρη­σκευτική κληρονομιά.
Η ετοιμότητα, ο υλικός και ιδεολογικός εξοπλισμός, η συνεχής διαπάλη με τον οπορτουνισμό είναι προϋποθέσεις για την αποτελεσματική καθοδή­γηση της σύγκρουσης με τους μηχανισμούς της αστικής εξουσίας σε όλα τα επίπεδα.
80. Ο καθοδηγητικός ρόλος του Κόμματος στη συγκέντρωση δυνάμε­ων για την επανάσταση δε θα είναι ούτε μονόπρακτο έργο ούτε μια ομαλά εξελισσόμενη διαδικασία, θα διατρέχεται από ανοδικές και καθοδι­κές φάσεις, θα επηρεάζεται και καθορίζεται από την αλλαγή του συσχετι­σμού ανάμεσα στην αστική και στην εργατική τάξη, στη συνειδητοποίηση της πλειοψηφίας του βιομηχανικού προλεταριάτου, στην αποκόλληση των μισοπρολετάριων, των φτωχών αγροτών και άλλων αυτοαπασχολούμενων από την αστική τάξη, τις μικροαστικές, οπορτουνιστικές επιρροές. Δεν εί­ναι δυνατό να προβλεφθούν όλες οι φάσεις αυτής της διαδικασίας, όλοι οι παράγοντες επιτάχυνσης των εξελίξεων ή και επιβράδυνσής τους, η α­κριβής κατάσταση κάθε τάξης και κοινωνικής ομάδας, ο συσχετισμός μέ­σα στις μαχόμενες δυνάμεις της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμά­των. Αποφασιστικός όμως θα είναι ο ρόλος του ΚΚΕ, η ικανότητά του για έγκαιρη και αντικειμενική εκτίμηση των εξελίξεων, για ανάλογη παρέμβαση.
Ο καθοδηγητικός ρόλος του Κόμματος, στην πράξη κι όχι διακηρυκτικά, υφίσταται και μετά την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου ως πρώτη πράξη περάσματος της επαναστατικής διαδικασίας σε νέα περίοδο της τα­ξικής πάλης, τόσο για την κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων και τη διαμόρφωση των νέων σοσιαλιστικών σχέσεων όσο και για την αντιμετώπι­ση της εσωτερικής και εξωτερικής αναδιοργάνωσης της καπιταλιστικής βίας.
Το Κόμμα επιδιώκει ώστε η επαναστατική εργατική εξουσία να στηριχτεί από τα επαναστατικά και λαϊκά κινήματα γειτονικών και άλλων χωρών έναντι των καπιταλιστικών κρατών που επιδιώκουν την ανατροπή της. Επιδιώκει διαμόρφωση κοινού επαναστατικού κέντρου τουλάχιστον μεταξύ γει­τονικών χωρών, εφόσον υπάρξουν ανάλογες συνθήκες.
Το Κόμμα, σταθερά προσηλωμένο στον προλεταριακό διεθνισμό, εκφράζει έμπρακτα τη στήριξή του στο επαναστατικό κίνημα άλλης χώρας.
Εκπληρώνει το επαναστατικό του καθήκον χωρίς να το ακυρώνει στο όνομα των δυσκολιών του διεθνούς συσχετισμού στην ταξική πάλη, χωρίς να βλέπει το διεθνή συσχετισμό σε κατάσταση ηρεμίας, ακινησίας.

Ο σοσιαλισμός ως πρώτη, κατώτερη βαθμίδα του κομμουνισμού

81. Ο σοσιαλισμός ως πρώτη βαθμίδα του κομμουνιστικού κοινωνικοοι­κονομικού σχηματισμού δεν είναι αυτόνομος σχηματισμός, είναι ο ανώριμος κομμουνισμός. Ισχύει ο βασικός νόμος του κομμουνιστικού τρό­που παραγωγής: Σχεδιασμένη παραγωγή για τη διευρυμένη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών.
Μέσω του Κεντρικού Σχεδιασμού τίθενται στην υπηρεσία του ανθρώπου και των αναγκών του οι αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, ό,τι έχει δη­μιουργήσει η ανθρώπινη δραστηριότητα σε Επιστήμη, Τεχνολογία, Πολιτι­σμό, που διασφαλίζουν ένα ανώτερο επίπεδο ζωής, πνευματικής ανάπτυ­ξης και καλλιέργειας. Εξαλείφεται η ανεργία, η εργασιακή ανασφάλεια, αυ­ξάνεται ο ελεύθερος χρόνος, ώστε ο εργαζόμενος λαός να έχει δυνατότη­τα να μετέχει ενεργά και να ασκεί τον εργατικό έλεγχο, να διασφαλίζεται ο χαρακτήρας της εργατικής εξουσίας.
82. Η σοσιαλιστική οικοδόμηση είναι μια ενιαία διαδικασία, η οποία ξε­κινά με την κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη. Αρ­χικά διαμορφώνεται ο νέος τρόπος παραγωγής, ο οποίος επικρατεί βασικά με την ολοκληρωτική κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων, της σχέ­σης κεφαλαίου - μισθωτής εργασίας.

• Κοινωνικοποιούνται τα μέσα παραγωγής στη βιομηχανία, στην ενέργεια-ύδρευση, στις τηλεπικοινωνίες, στις κατασκευές, επισκευές, τα μέσα μα­ζικής μεταφοράς, το χονδρικό - λιανικό και εισαγωγικό - εξαγωγικό εμπό­ριο, οι συγκεντρωμένες τουριστικές -επισιτιστικές υποδομές, οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις καπιταλιστικού τύπου.
• Κοινωνικοποιείται η γη, οι καπιταλιστικές αγροτικές εκμεταλλεύσεις. Δι­αμορφώνονται κρατικές παραγωγικές μονάδες για την παραγωγή και επε­ξεργασία αγροτικών προϊόντων ως πρώτων υλών ή προϊόντων κατανάλω­σης. Η ελληνική πραγματικότητα δεν απαιτεί αναδιανομή της γης. Οι μη κατέχοντες γη καλλιεργητές θα εργάζονται στις σοσιαλιστικές μονάδες α­γροτικής, γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Το μέτρο της κοινω­νικοποίησης της γης αποκλείει τη δυνατότητα συγκέντρωσης της γης, την αλλαγή χρήσης και εμπορευματοποίησή της από τους ατομικούς ή συνε­ταιρισμένους αγροτοπαραγωγούς.
• Καταργείται η ατομική ιδιοκτησία και η οικονομική δραστηριότητα στην εκπαίδευση, στην Υγεία - Πρόνοια, στον Πολιτισμό και στον Αθλητισμό, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Οργανώνονται πλήρως και αποκλειστικά ως κοινωνικές υπηρεσίες.
• Απαγορεύεται η χρησιμοποίηση ξένης εργασίας, δηλαδή η μίσθωση ερ­γασίας από τους ακόμα κατέχοντες μεμονωμένα μέσα παραγωγής σε κλά­δους που δεν υφίστανται υποχρεωτική κοινωνικοποίησή τους, π.χ. στη βι­οτεχνία, στην αγροτική παραγωγή, στον τουρισμό -επισιτισμό, σε ορισμέ­νες βοηθητικές υπηρεσίες.
• Μέσα παραγωγής, πρώτες και άλλες βιομηχανικές ύλες και πόροι, ερ­γατική δύναμη μπαίνουν σε διαδικασία παραγωγής και οργάνωσης κοινω­νικών και διοικητικών υπηρεσιών μέσω του Κεντρικού Σχεδιασμού.
• Η βιομηχανική και το μεγαλύτερο μέρος της αγροτικής παραγωγής πραγ­ματοποιούνται με σχέσεις κοινωνικής ιδιοκτησίας, Κεντρικού Σχεδιασμού, εργατικού ελέγχου σε όλη την κλίμακα διεύθυνσης - διοίκησης.

83. Προωθείται ο αγροτικός παραγωγικός συνεταιρισμός, ο οποίος έχει δικαίωμα χρήσης της κοινωνικοποιημένης γης ως παραγωγικού μέ­σου. Η ένταξη των μικροϊδιοκτητών αγροτών πραγματοποιείται εθελοντικά. Κίνητρα της συνεταιριστικοποίησης είναι: Η μείωση του κόστους παραγω­γής μέσω των κοινών εργασιών καλλιέργειας και συλλογής των αγροτικών προϊόντων. Η προστασία της αγροτικής παραγωγής από τα φυσικά φαινό­μενα μέσω των υποδομών του κράτους, της επιστημονικής και τεχνικής υ­ποστήριξης. Η διάθεση της αγροτικής παραγωγής με τη συγκέντρωσή της μέσω του κρατικού εμπορίου. Ο ισομερισμός του χρόνου εργασίας στη δι­άρκεια του έτους μέσω της επέκτασης της μηχανοποίησης και του κεντρι­κού συντονισμού για την αντιμετώπιση των έκτακτων εποχιακών αναγκών. Η αναμόρφωση του χωριού με στοιχεία της πόλης που αφορούν την ενι­αία εκπαίδευση, τα πλήρως εξοπλισμένα Κέντρα Υγείας, συνδεδεμένα με νοσοκομεία των κοντινών αστικών κέντρων, τις πολιτιστικές υποδομές, τις μεταφορές κ.λπ.
Στο βαθμό που μέσω του παραγωγικού συνεταιρισμού κοινωνικοποιείται η εργασία με τη χρησιμοποίηση μηχανοποιημένων μέσων παραγωγής και κοινών υποδομών, θα διαμορφώνονται και οι προϋποθέσεις για την άμεση ένταξη στην κοινωνική ιδιοκτησία και πλήρη ένταξη στον Κεντρικό Σχε­διασμό. Σε αυτή την κατεύθυνση εξαλείφεται η αντίθεση μεταξύ πόλης και χωριού, βιομηχανικής και αγροτικής παραγωγής. Όφελος των πρώην συνε­ταιρισμένων είναι η βελτίωση των συνθηκών εργασίας και διαβίωσής τους.
84. Ο καταμερισμός εργασίας στα κοινωνικοποιημένα μέσα παραγωγής γίνεται με βάση τον Κεντρικό Σχεδιασμό που οργανώνει την παρα­γωγή και τις κοινωνικές υπηρεσίες και προσδιορίζει τις αναλογίες της, με στόχο την ικανοποίηση των διευρυμένων κοινωνικών αναγκών, την κατανο­μή των προϊόντων, δηλαδή των αξιών χρήσης. Είναι κεντρικά σχεδιασμένος καταμερισμός της κοινωνικής εργασίας και εντάσσει άμεσα - όχι μέσω της αγοράς - την ατομική εργασία, ως μέρος, στη συνολική κοινωνική εργασία.
Ο Κεντρικός Σχεδιασμός εκφράζει τη συνειδητή αποτύπωση των αντικει­μενικών αναλογιών της παραγωγής και κατανομής, καθώς και την προσπά­θεια για την ολόπλευρη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων.
Δίνει προτεραιότητα στην παραγωγή μέσων παραγωγής, από την οποία εξαρτάται η ανάπτυξη της συνολικής παραγωγικής ικανότητας, του συνο­λικού τεχνολογικού εξοπλισμού των κοινωνικών υπηρεσιών, σε τελευταί­α ανάλυση εξαρτάται η ικανότητα της διευρυμένης αναπαραγωγής και της ανόδου της κοινωνικής ευημερίας.
Οι νομοτέλειες του Κεντρικού Σχεδιασμού δεν ταυτίζονται με το κάθε φο­ρά σχέδιο, το οποίο προσεγγίζει σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό τις α­ντικειμενικές αναλογίες της διευρυμένης σοσιαλιστικής συσσώρευσης και κοινωνικής ευημερίας.
Ο Κεντρικός Σχεδιασμός σε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση στο­χεύει στη γενικευμένη ανάπτυξη της ικανότητας για εξειδικευμένη εργασία, αλλά και εναλλαγών στον τεχνικό καταμερισμό εργασίας, στη γενικευμένη ανάπτυξη της παραγωγικότητας της εργασίας και στη μείωση του εργάσι­μου χρόνου, στην προοπτική εξάλειψης της διαφοράς μεταξύ της εκτελε­στικής και επιτελικής εργασίας, μεταξύ της χειρωνακτικής και πνευματικής.
Η συνεταιριστική παραγωγή υπάγεται σ' ένα βαθμό στον Κεντρικό Σχε­διασμό, ο οποίος καθορίζει το μέρος της παραγωγής και την κρατική τιμή με την οποία γίνεται η συγκέντρωση του προϊόντος από το κράτος, κα­θώς και τις τιμές με τις οποίες πωλείται το προϊόν στις κρατικά οργανωμέ­νες λαϊκές αγορές.
85. Ο Κεντρικός Σχεδιασμός οργανώνεται κατά κλάδο, μέσω ενιαίου κρατικού φορέα, διακλαδωμένου περιφερειακά και κατά κατηγορί­α. Στηρίζεται σε ένα σύνολο στόχων και κριτηρίων:

• Στην Ενέργεια: Η ανάπτυξη υποδομής για τη μείωση του βαθμού της ενεργειακής εξάρ­τησης της Ελλάδας, η εξασφάλιση επαρκούς και φθηνής λαϊκής κατανάλω­σης, η ασφάλεια των εργαζομένων του κλάδου, καθώς και των οικιστικών ζωνών. Η προστασία της δημόσιας Υγείας και του περιβάλλοντος. Σε αυ­τήν την κατεύθυνση η ενεργειακή πολιτική έχει ως άξονες: Την αξιοποίη­ση όλων των εγχώριων πηγών ενέργειας, π.χ. λιγνίτη, υδροηλεκτρική, αι­ολική, ηλιακή, πετρέλαιο και φυσικό αέριο, κ.λπ., τη συστηματική έρευνα και εξεύρεση νέων πηγών, την επιδίωξη διακρατικής αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας.
• Στις Μεταφορές: Δίνεται προτεραιότητα στις μαζικές μεταφορές σε σχέση με τις ατομικές, στις σταθερής τροχιάς για το ηπειρωτικό τμήμα της χώρας, στις ακτοπλο­ϊκές με σύγχρονα πλοία για τις παράκτιες και νησιωτικές. Σχεδιάζονται με κριτήριο τη διασυνδεδεμένη και συμπληρωματική δράση όλων των μορ­φών μεταφοράς, με στόχο τη γρήγορη και φθηνή μετακίνηση προσώπων και προϊόντων, την εξοικονόμηση ενέργειας και την ισόρροπη παρέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον, τη σχεδιασμένη ανάπτυξη για την εξάλει­ψη της περιφερειακής ανισομετρίας, τον πλήρη έλεγχο της άμυνας και της ασφάλειας του σοσιαλιστικού κράτους. Προϋπόθεση είναι ο σχεδιασμός α­νάλογων υποδομών -λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηροδρομικοί σταθμοί, οδικοί άξονες και της βιομηχανίας παραγωγής μεταφορικών μέσων.
• Στη Μεταποίηση και στην Εξορυκτική Βιομηχανία: Δίνεται προτεραιότητα στην παραγωγή μέσων παραγωγής με τη συνδυ­ασμένη αξιοποίηση της εξορυκτικής βιομηχανίας και την ανάπτυξη σχε­τικών κλάδων της μεταποίησης, με τη στήριξη της εγχώριας επιστημονι­κής έρευνας.
  Η Ελλάδα διαθέτει σημαντικά αποθέματα σε μεταλλευτικούς ορυκτούς πόρους, όπως βωξίτη, μεταλλικά ορυκτά (χρυσό, νικέλιο, χαλκό), δομικούς ορυκτούς πόρους (περλίτη, λευκόλιθο, μάρμαρα κ.ά.).
  Η εξόρυξη των ορυκτών πρώτων υλών θα συνδυαστεί με τη βιομηχανι­κή επεξεργασία τους (π.χ. παραγωγή αλουμινίου και σχετικών εξαρτημά­των αλουμινίου), την ανάπτυξη της μεταλλευτικής και πετροχημικής βιο­μηχανίας, την παραγωγή μηχανημάτων και μέσων μεταφοράς, με στόχο τη μείωση της εξάρτησης από το εξωτερικό εμπόριο. Ανάλογα για κλάδους της μεταποίησης, όπως η χημική βιομηχανία.
  Μέσω του Κεντρικού Σχεδιασμού θα προωθηθεί η αναλογική, συνδυα­σμένη σχέση μεταξύ αγροτικής παραγωγής για σημαντικές αναγκαίες πρώ­τες ύλες στους κλάδους της βιομηχανίας τροφίμων, κλωστοϋφαντουργί­ας, δέρματος, ένδυσης και γενικότερα προϊόντων κατανάλωσης. Η αγρο­τική παραγωγή θα στηριχτεί αντίστοιχα στην εγχώρια βιομηχανική παρα­γωγή λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων, ζωοτροφών, σπόρων κ.ά., γεωργικών μηχανημάτων, αρδευτικών υποδομών.
• Στις Τηλεπικοινωνίες: Διασφαλίζεται η φθηνή, ταχεία, ασφαλής και καθολική πρόσβαση στην επικοινωνία, στην ενημέρωση, στην ψυχαγωγία, καθώς και στην αξιοποί­ηση των τεχνολογικών δυνατοτήτων για αναβάθμιση του επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού και του εργατικού ελέγχου, ισόμετρη αξιοποίηση των σχετικών εφαρμογών του επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού και του εργατικού ελέγχου στη βιομηχανία, στη διοίκηση, αλλά και στις κοι­νωνικές υπηρεσίες (τηλεϊατρική, τηλεκπαίδευση κ.λπ.). Ιεραρχείται η κα­τασκευή και αναβάθμιση των σχετικών έργων υποδομής για την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανικής παραγωγής τηλεπικοινωνιακού υλικού.
• Χωροταξικός σχεδιασμός - κατασκευές: Χωροταξικό σχεδιασμό στη βάση των αποτελεσμάτων ερευνών για τη δι­άγνωση νέων αναγκών, την εκπόνηση κανονισμών και προδιαγραφών, κα­θώς και εθνικού σχεδίου διαχείρισης αποβλήτων, ολοκληρωμένης διαχεί­ρισης των υδάτινων πόρων για την προστασία και την αξιοποίησή τους με κριτήριο τη λαϊκή ευημερία, τη διαμόρφωση πόλεων φιλικών στον άνθρωπο.
  Ισόμετρη ανάπτυξη κατασκευών για την κάλυψη αναγκών στέγασης, δη­μόσιων έργων υποδομής, στήριξη της αγροτικής παραγωγής, της βιομηχα­νίας, των κοινωνικών υπηρεσιών. Η βιομηχανική παραγωγή μπορεί να καλύ­ψει τις ανάγκες του κλάδου των κατασκευών σε τσιμέντο και δομικά υλικά.
  Διασφάλιση ασφαλούς, σύγχρονων προδιαγραφών, λαϊκής στέγης, σε συνδυασμό με αναμόρφωση των πόλεων, υποδομές λειτουργικότητας για γρήγορη, ασφαλή μεταφορά, προστασία από πλημμύρες, πυρκαγιές, σει­σμούς, διασφάλιση επαρκών πνευμόνων πράσινου, σε συνδυασμό με ζώ­νες λαϊκού αθλητισμού, πολιτισμού και ψυχαγωγίας.

86. Οργανώνεται από κρατικούς οργανισμούς, ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ινστιτούτα κ.λπ. η επιστημονική έρευνα, η οποία υπη­ρετεί την προστασία και προαγωγή της υγείας, τον Κεντρικό Σχεδιασμό, τη διεύθυνση της κοινωνικής παραγωγής και των κοινωνικών υπηρεσιών με στόχο την ανάπτυξη της κοινωνικής ευημερίας.
Διαμορφώνονται κρατικές κοινωνικές υποδομές που παρέχουν υψηλής ποιότητας κοινωνικές υπηρεσίες για την κάλυψη των αναγκών που σήμερα αντιμετωπίζονται από το ατομικό και οικογενειακό νοικοκυριό, π.χ. εστια­τόρια σε τόπους δουλειάς, σε σχολεία, υποδομές για ανάπαυση -ξεκούρα­ση. Επίσης, διαμορφώνονται προνοιακά ιδρύματα - υποδομές υψηλού επι­πέδου που προστατεύουν, φροντίζουν, διασφαλίζουν προσωπική αξιοπρέ­πεια σε ανθρώπους που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν λόγω ηλικί­ας (ανήλικοι, ηλικιωμένοι) ή ασθένειας (ΑμΕΑ).
Παρέχεται σε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας δημόσια και δωρεάν Προ­σχολική Αγωγή, εξασφαλίζεται αποκλειστικά δημοσιά δωρεάν γενική δω­δεκάχρονη εκπαίδευση μέσα από έναν τύπο σχολείου με ενιαία δομή, πρό­γραμμα, διοίκηση και λειτουργία, υλικοτεχνική υποδομή, ενιαία εκπαιδευ­μένο εξειδικευμένο προσωπικό. Τα συστήματα αξιολόγησης στοχεύουν στην εμπέδωση της γνώσης, στην ανάπτυξη διαλεκτικής - υλιστικής σκέψης, της αυτοπειθαρχίας και της συλλογικότητας. Μέσα από ένα σύστημα ενιαίας α­νώτατης αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης διαμορφώνεται ε­πιστημονικό δυναμικό κατάλληλο να ασκήσει τη διδασκαλία στα εκπαιδευ­τικά ιδρύματα, να στελεχώσει ως υψηλά ειδικευμένο δυναμικό τους τομείς της έρευνας, την κοινωνικοποιημένη παραγωγή και τις κρατικές υπηρεσίες.
Καθιερώνεται αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας και Πρό­νοιας. Δίνεται ιδιαίτερο βάρος στην πρόληψη, παρέχονται υπηρεσίες για την εξασφάλιση της σωματικής και ψυχικής ευεξίας, της πνευματικής και πολιτιστικής ανάπτυξης του ανθρώπου, της διασφάλισης συνολικών περι­βαλλοντικών και κοινωνικών συνθηκών που επηρεάζουν τη δημόσια Υγεί­α, την ικανότητα για εργασία και κοινωνική δράση.
87. Αλλάζει ο ρόλος και η λειτουργία της Κεντρικής Τράπεζας. Η ρύθ­μιση της λειτουργίας του χρήματος ως μέσου κυκλοφορίας εμπο­ρευμάτων περιορίζεται στην ανταλλαγή της σοσιαλιστικής παραγωγής με τη συνεταιρισμένη αγροτική παραγωγή, γενικότερα με την εμπορευματι­κή παραγωγή ενός μέρους των καταναλωτικών προϊόντων που δεν παρά­γονται από σοσιαλιστικές παραγωγικές μονάδες μέχρι την πλήρη εξάλει­ψη κάθε μορφής ατομικής ιδιοκτησίας σε μέσα παραγωγής και ύπαρξης ε­μπορευματικής παραγωγής. Η Κεντρική Τράπεζα ελέγχει τις ανάλογες λει­τουργίες ορισμένων εξειδικευμένων κρατικών πιστωτικών οργανισμών για τους αγροτικούς παραγωγικούς συνεταιρισμούς και ορισμένους ατομικούς εμπορευματοπαραγωγούς.
Η ανάπτυξη του Κεντρικού Σχεδιασμού και η επέκταση της κοινωνικής ι­διοκτησίας σε όλους τους τομείς κάνει σταδιακά περιττό το χρήμα, όχι μό­νο στο περιεχόμενο αλλά και στη μορφή.
Ως τμήμα του Κρατικού Σχεδιασμού, η Κεντρική Τράπεζα ελέγχει τις διε­θνείς συναλλαγές, διακρατικές, εμπορικές, τουριστικές, για όσο θα υπάρ­χουν καπιταλιστικά κράτη στη Γη, συναλλαγές οι οποίες διεξάγονται απο­κλειστικά από κρατικές υπηρεσίες. Ρυθμίζει τα αποθέματα του χρυσού ή άλλου εμπορεύματος με λειτουργία παγκόσμιου χρήματος ή άλλου γενικού αποθεματικού. Η Κεντρική Τράπεζα αποκτά ρόλο στην άσκηση της γενικής κοινωνικής λειτουργίας και συνδέεται με το όργανο και τους στόχους του Κεντρικού Σχεδιασμού.
88. Η σοσιαλιστική οικοδόμηση είναι ασύμβατη με τη συμμετοχή της χώρας σε οποιαδήποτε ιμπεριαλιστική ένωση, όπως είναι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, με την ύπαρξη αμερικανοΝΑΤΟικών στρατιωτι­κών βάσεων. Η νέα εξουσία, ανάλογα με τις διεθνείς συνθήκες και τον πε­ρίγυρο της χώρας, θα επιδιώξει να αναπτυχθούν διακρατικές σχέσεις με α­μοιβαίο όφελος, ανάμεσα στην Ελλάδα και άλλες χώρες, ιδιαίτερα με χώ­ρες που το επίπεδο ανάπτυξής τους, η φύση των προβλημάτων και των ά­μεσων συμφερόντων τους μπορούν να εξασφαλίσουν μια τέτοια αμοιβαί­α ωφέλιμη συνεργασία.
Το σοσιαλιστικό κράτος θα επιδιώξει συνεργασία με κράτη και λαούς που αντικειμενικά έχουν άμεσο συμφέρον να αντισταθούν σε οικονομικά, πο­λιτικά και στρατιωτικά κέντρα του ιμπεριαλισμού, πρώτ' απ' όλα με λαούς που οικοδομούν στις χώρες τους το σοσιαλισμό. Θα επιδιώξει να αξιοποι­ήσει κάθε πρόσφορο «ρήγμα» που θα υπάρξει στο ιμπεριαλιστικό «μέτω­πο», εξαιτίας των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, για τη διαφύλαξη και ενίσχυση της επανάστασης και του σοσιαλισμού. Η σοσιαλιστική Ελλάδα, πιστή στις αρχές του προλεταριακού διεθνισμού, θα αποτελέσει, στο πλαί­σιο των δυνατοτήτων της, στήριγμα για το παγκόσμιο, αντιιμπεριαλιστικό επαναστατικό, κομμουνιστικό κίνημα.

Η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών

89. Οι κοινωνικές ανάγκες προσδιορίζονται με βάση το επίπεδο ανά­πτυξης των παραγωγικών δυνάμεων που έχει επιτευχθεί τη δεδο­μένη ιστορική περίοδο.
Βασικές κοινωνικές ανάγκες (Παιδεία, Υγεία - Πρόνοια) καλύπτονται κα­θολικά δωρεάν, σύμφωνα με τις ανάγκες, ενώ άλλο τμήμα τους καλύπτεται από μικρό σχετικά μέρος του εργασιακού χρηματικού εισοδήματος (στέγη, ενέργεια - ύδρευση - θέρμανση, μετακίνηση, διατροφή).
Χαρακτηριστικό της πρώτης βαθμίδας των κομμουνιστικών σχέσεων, δη­λαδή των σοσιαλιστικών, είναι η κατανομή ενός μέρους των προϊόντων α­νάλογα με την εργασία. Η κατανομή ενός τμήματος της σοσιαλιστικής πα­ραγωγής «σύμφωνα με την εργασία», που μόνο ως προς τη μορφή μοιά­ζει με την εμπορευματική ανταλλαγή, είναι αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κληρονομιάς. Ο νέος τρόπος παραγωγής δεν την έχει αποβάλει, γιατί δεν έχει ακόμα αναπτύξει την ανθρώπινη παραγωγική δύναμη και τα μέσα πα­ραγωγής στις αναγκαίες διαστάσεις με ευρύτατη χρησιμοποίηση της νέας τεχνολογίας. Η παραγωγικότητα της εργασίας δεν επιτρέπει ακόμα αποφα­σιστικά μεγάλη μείωση του εργάσιμου χρόνου, εξάλειψη των βαριών ερ­γασιών και της εργασιακής μονομέρειας, ώστε να εξαλειφθεί η ανάγκη του κοινωνικού καταναγκασμού προς εργασία.
Η σχεδιασμένη κατανομή της εργατικής δύναμης και των μέσων παρα­γωγής συνεπάγεται τη σχεδιασμένη κατανομή του κοινωνικού προϊόντος, συνιστά δηλαδή ριζική διαφορά σε σχέση με την κατανομή του κοινωνικού προϊόντος μέσω της αγοράς στη βάση νομοτελειών και κατηγοριών της ε­μπορευματικής ανταλλαγής.
90. Ο χρόνος εργασίας στο σοσιαλισμό δεν είναι «ο κοινωνικά ανα­γκαίος χρόνος εργασίας» που αποτελεί μέτρο της αξίας για την α­νταλλαγή των εμπορευμάτων στην εμπορευματική παραγωγή. Είναι το μέ­τρο της ατομικής συνεισφοράς στην κοινωνική εργασία για την παραγω­γή του συνολικού προϊόντος. Λειτουργεί ως μέτρο της κατανομής εκείνων των προϊόντων ατομικής κατανάλωσης, που ακόμα διανέμονται «σύμφω­να με την εργασία».
Η πρόσβαση στο μέρος του κοινωνικού προϊόντος που κατανέμεται «α­νάλογα με την εργασία» καθορίζεται από την ατομική προσφορά εργασί­ας του καθενός στη συνολική κοινωνική εργασία, χωρίς να διαχωρίζεται σε σύνθετη ή απλή, χειρωνακτική ή όχι. Μέτρο της ατομικής προσφοράς εί­ναι ο χρόνος εργασίας που καθορίζεται από το σχέδιο με βάση τις συνολι­κές ανάγκες της κοινωνικής παραγωγής, τους υλικούς όρους της παραγω­γικής διαδικασίας, στην οποία εντάσσεται η «ατομική εργασία». Στον κα­θορισμό του χρόνου εργασίας συνυπολογίζονται οι ιδιαίτερες ανάγκες της κοινωνικής παραγωγής για τη συγκέντρωση εργατικού δυναμικού σε περι­οχές, κλάδους κ.λπ., ιδιαίτερες κοινωνικές ανάγκες όπως είναι η μητρότη­τα, οι ειδικές ανάγκες αναπήρων και άλλων ατόμων. Η ατομική στάση α­πέναντι στην οργάνωση και υλοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας παίζει αποφασιστικό ρόλο στη παραγωγικότητα της εργασίας, στην εξέλιξη του χρόνου εργασίας, στην εξοικονόμηση υλών, στην εφαρμογή παραγωγικό­τερων τεχνολογιών, στην ορθολογικότερη οργάνωση της εργασίας, στην άσκηση εργατικού ελέγχου στη διοίκηση - διεύθυνση.
91. Διαμορφώνονται κίνητρα για την ανάπτυξη πρωτοπόρας κομμου­νιστικής στάσης στην οργάνωση και εκτέλεση της εργασίας στην παραγωγική μονάδα ή κοινωνική υπηρεσία ως αποτέλεσμα συνδυασμένων ειδικών εργασιών. Τα κίνητρα αποσκοπούν στη μείωση των καθαρά ανει­δίκευτων και χειρωνακτικών εργασιών, στη μείωση του εργάσιμου χρόνου, σε συνδυασμό με την πρόσβαση σε επιμορφωτικά προγράμματα, υπηρε­σίες αναψυχής, πολιτισμού, με συμμετοχή στον εργατικό έλεγχο. Απορρί­πτεται η χρηματική μορφή κινήτρων.
Η σχεδιασμένη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων στον κομμουνιστι­κό τρόπο παραγωγής απελευθερώνει όλο και περισσότερο χρόνο από την εργασία, ο οποίος αξιοποιείται για το ανέβασμα του μορφωτικού - πολιτι­στικού επιπέδου του εργάτη, για τη συμμετοχή του στην άσκηση των κα­θηκόντων εξουσίας και διεύθυνσης παραγωγής κ.λπ. Η ολόπλευρη ανάπτυ­ξη του ανθρώπου ως παραγωγικής δύναμης στην οικοδομούμενη νέου τύ­που κοινωνία, των κομμουνιστικών σχέσεων και της κομμουνιστικής στά­σης στην άμεση κοινωνική εργασία, είναι σχέση αμφίδρομη. Ανάλογα με την ιστορική φάση αποκτά προτεραιότητα ή μια ή η άλλη πλευρά.

Η διαπάλη του νέου με το παλιό. Αναγκαιότητα η συνειδητή και σχεδιασμένη εξάλειψη των στοιχείων της ανωριμότητας

92. Η πλήρης επικράτηση των νομοτελειών του κομμουνισμού προϋ­ποθέτει το ξεπέρασμα των στοιχείων ανωριμότητας που χαρακτη­ρίζουν την κατώτερη βαθμίδα του, το σοσιαλισμό.
Στο σοσιαλισμό δεν έχει εξαλειφθεί κάθε κατάλοιπο προγενέστερων τρό­πων παραγωγής και δεν έχουν ωριμάσει οι υλικές συνθήκες του σοσιαλι­στικού τρόπου παραγωγής, ώστε να πάρει πλήρως τον κομμουνιστικό χα­ρακτήρα του, ώστε να έχει πλήρη ισχύ η αρχή «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του».
Αρχικά παραμένουν μορφές ατομικής και ομαδικής ιδιοκτησίας, που απο­τελούν βάση για την ύπαρξη των εμπορευματοχρηματικών σχέσεων.
Στη βάση της οικονομικής ανωριμότητάς του παραμένουν κοινωνικές α­νισότητες, διαστρωματώσεις, ουσιαστικές διαφορές ή αντιθέσεις, όπως α­νάμεσα στην πόλη και το χωριό, στους εργαζόμενους της πνευματικής και χειρωνακτικής εργασίας, στους εργάτες υψηλής και χαμηλής ειδίκευσης, οι οποίες πρέπει σταδιακά, σχεδιασμένα να εξαλείφονται.
Κατά τη σοσιαλιστική οικοδόμηση η εργατική τάξη σταδιακά και όχι ενι­αία αποκτά τη δυνατότητα να έχει ολοκληρωμένη γνώση των διαφορετι­κών τμημάτων της παραγωγικής διαδικασίας, της επιτελικής δουλειάς, ου­σιαστικό ρόλο στην οργάνωση της εργασίας. Ως συνέπεια των δυσκολιών αυτής της διαδικασίας είναι ακόμη δυνατό εργαζόμενοι με διευθυντικό ρό­λο στην παραγωγή, εργαζόμενοι της πνευματικής εργασίας και υψηλής ε­πιστημονικής ειδίκευσης, να αυτονομούν το ατομικό ή και το ομαδικό συμ­φέρον τους από το κοινωνικό συμφέρον, να διεκδικούν μεγαλύτερο μερί­διο από το συνολικό κοινωνικό προϊόν, αφού δεν έχει κυριαρχήσει η κομ­μουνιστική στάση απέναντι στην εργασία.
93. Η κοινωνική επανάσταση δεν περιορίζεται στην κατάληψη της ε­ξουσίας και στη διαμόρφωση της οικονομικής βάσης για τη σοσι­αλιστική ανάπτυξη, αλλά επεκτείνεται σε όλη τη σοσιαλιστική πορεία, πε­ριλαμβάνει τη σοσιαλιστική ανάπτυξη για την προσέγγιση της ανώτερης κομμουνιστικής βαθμίδας.
Στη συνέχεια, οι νέες σχέσεις επεκτείνονται και βαθαίνουν, αναπτύσσο­νται οι κομμουνιστικές σχέσεις και ο νέος άνθρωπος σε ανώτερο επίπεδο που κατοχυρώνει την ανεπίστρεπτη κυριαρχία του σοσιαλισμού, εφόσον έ­χουν καταργηθεί οι καπιταλιστικές σχέσεις παγκόσμια ή τουλάχιστον στις αναπτυγμένες και στις βαρύνουσες στο ιμπεριαλιστικό σύστημα χώρες.
Στη σοσιαλιστική πορεία εμπεριέχεται η δυνατότητα αντιστροφής και ο­πισθοδρόμησης προς τον καπιταλισμό, όπως ανέδειξε η πείρα της αντεπα­ναστατικής ανατροπής στην ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες. Η ο­πισθοδρόμηση, σε κάθε περίπτωση, αποτελεί προσωρινό φαινόμενο στην Ιστορία. Το πέρασμα από έναν κατώτερο τρόπο παραγωγής σε έναν ανώ­τερο δεν ήταν ευθύγραμμη ανοδική διαδικασία. Αυτό αποδεικνύει και η ί­δια η ιστορία επικράτησης του καπιταλισμού.
Το άλμα που συντελείται κατά τη διάρκεια της σοσιαλιστικής οικοδόμη­σης, δηλαδή κατά την επαναστατική περίοδο μετάβασης από τον καπιτα­λισμό στον αναπτυγμένο κομμουνισμό, είναι ποιοτικά ανώτερο από κάθε προηγούμενο, καθώς οι κομμουνιστικές σχέσεις, ως μη εκμεταλλευτικές, δε διαμορφώνονται στο πλαίσιο του καπιταλισμού. Διεξάγεται ένας αγώ­νας των «φύτρων» του νέου ενάντια στις επιβιώσεις του «παλιού» σε ό­λες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής, πάλη για ριζική αλλαγή όλων των οι­κονομικών σχέσεων και κατ' επέκταση όλων των κοινωνικών σχέσεων σε κομμουνιστικές.
94. Κατά το μακρόχρονο αυτό πέρασμα από την καπιταλιστική στην α­ναπτυγμένη κομμουνιστική κοινωνία, η πολιτική της επαναστατικής εργατικής εξουσίας, με καθοδηγητική δύναμη το Κομμουνιστικό Κόμμα, αποκτά προτεραιότητα στη διαμόρφωση, επέκταση και εμβάθυνση, στην πλήρη και ανεπίστρεπτη κυριαρχία των νέων κοινωνικών σχέσεων, όχι βου­λησιαρχικά, αλλά στη βάση των νομοτελειών του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής.
Είναι διαρκής πάλη για την εξάλειψη κάθε μορφής ομαδικής και ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα και προϊόντα παραγωγής και της μικροαστικής συ­νείδησης που έχει βαθιές ιστορικές ρίζες. Είναι αγώνας για τη διαμόρφω­ση κομμουνιστικής συνείδησης και στάσης στην άμεσα κοινωνική εργασία.
Η σοσιαλιστική συσσώρευση, που επιτυγχάνεται, οδηγεί σε ένα νέο επί­πεδο ευημερίας. Το νέο επίπεδο κάνει δυνατή τη σταδιακή επέκταση των νέων σχέσεων στο μέρος των παραγωγικών δυνάμεων που προηγούμε­να δεν ήταν ώριμο να ενταχθεί στην άμεσα κοινωνική παραγωγή. Ολοένα και διευρύνονται οι υλικές προϋποθέσεις για την κατάργηση της διαφοράς στην κατανομή του κοινωνικού προϊόντος μεταξύ των εργαζομένων, στην άμεσα κοινωνική παραγωγή της κοινωνίας, για τη συνεχή μείωση του υπο­χρεωτικού χρόνου εργασίας, για τη συνεχή μορφωτική - πολιτιστική ανά­πτυξη και τεχνολογική επιστημονική ειδίκευση του ανθρώπου, την εκρίζω­ση αντιδραστικών και αναχρονιστικών αντιλήψεων, ηθών και συμπεριφο­ράς σε μια σειρά κοινωνικά ζητήματα, όπως το γυναικείο.
Σύμφωνα με τον καθολικό κοινωνικό νόμο της αντιστοίχισης των σχέσε­ων παραγωγής με το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, το κάθε ιστορικά νέο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, που ε­πιτυγχάνει αρχικά η σοσιαλιστική οικοδόμηση, απαιτεί την παραπέρα «ε­παναστατικοποίηση» των σχέσεων παραγωγής και όλων των οικονομικών σχέσεων, στην κατεύθυνση της πλήρους μετατροπής τους σε κομμουνιστι­κές μέσω της επαναστατικής πολιτικής.
Η ανάπτυξη του κομμουνιστικού τρόπου παραγωγής στην πρώτη βαθμί­δα του, τη σοσιαλιστική, είναι διαδικασία για την εξάλειψη της κατανομής του κοινωνικού προϊόντος με χρηματική μορφή. Η κομμουνιστική παρα­γωγή - και στην ανώριμη βαθμίδα της - είναι άμεσα κοινωνική παραγωγή.

Θεμελιακές αρχές συγκρότησης της σοσιαλιστικής εξουσίας

95. Η σοσιαλιστική εξουσία είναι η επαναστατική εξουσία της εργατι­κής τάξης, η δικτατορία του προλεταριάτου. Η επαναστατική ερ­γατική εξουσία προϋποθέτει υψηλού βαθμού οργάνωση με όλα τα μέσα. Α­παιτεί εργατικό έλεγχο στην άσκηση διοίκησης των βιομηχανικών μονάδων στους κλάδους στρατηγικής σημασίας, ώστε να πραγματοποιείται το δημι­ουργικό οικονομικό - κοινωνικό και πολιτιστικό έργο της σε όλες τις συν­θήκες - πολεμικού κομμουνισμού, σχετικά πιο ειρηνικής περιόδου σοσιαλι­στικής οικοδόμησης - για να γίνει εφικτή η υπεροχή της εργατικής και λα­ϊκής πλειοψηφίας απέναντι στην οργανωμένη εγχώρια και εξωτερική αντί­σταση του κεφαλαίου, στην αντεπαναστατική δράση του μετά την απώ­λεια της εξουσίας του.
Προϋποθέτει προετοιμασία και ικανότητα για την ταχύτερη δυνατή κινη­τοποίηση των κοινωνικοποιημένων μέσων παραγωγής, όλου του εργατικού δυναμικού μέσω του Κεντρικού Σχεδιασμού, ώστε γρήγορα να αποκατα­στήσει τις απώλειες της περιόδου πανεθνικής κρίσης που έχει προηγηθεί, της αντίστασης των καπιταλιστών, αλλά και των ανώτερων μεσαίων στρωμάτων, του εξωτερικού οικονομικού αποκλεισμού, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων κ.λπ.
96. Οι θεμελιακές αρχές της επαναστατικής εργατικής εξουσίας προκύ­πτουν από την αντικειμενική θέση της εργατικής τάξης στην κοι­νωνικοποιημένη παραγωγική διαδικασία και από το γεγονός ότι όλη η ερ­γατική τάξη δεν έχει κατακτήσει ενιαία συνείδηση του κοινωνικού της ρό­λου. Από το γεγονός ότι η κοινωνικοποιημένη εργασία καθιστά άχρηστη την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, προκύπτει ότι οι θεμελιακές αρχές της νέας εξουσίας βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με την παλιά, την αστική εξουσία.
Η έκταση και οι μορφές που χρησιμοποιεί η επαναστατική εργατική εξου­σία για την καταστολή της αντεπαναστατικής δράσης εξαρτώνται από τη στάση πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων απέναντι στις δύο αντιμαχό­μενες δυνάμεις, την εργατική και την καπιταλιστική.

Η οργάνωση της νέας εξουσίας είναι υπόθεση όλης της εργατικής τάξης. Η συμμετοχή των άλλων κοινωνικών δυνάμεων

97. Το σοσιαλιστικό κράτος, ως όργανο της ταξικής πάλης που συνε­χίζεται με άλλες μορφές και σε νέες συνθήκες, δεν έχει μόνο αμυ­ντική - κατασταλτική οργανωτική λειτουργία. Έχει δημιουργική, οικονομι­κή, πολιτιστική, διαπαιδαγωγητική, υπό την καθοδήγηση της ιδεολογικής - πολιτικής πρωτοπορίας της, του Κόμματός της. Εκφράζει μια ανώτερη μορ­φή δημοκρατίας, με βασικό χαρακτηριστικό της την ενεργητική συμμετοχή της εργατικής τάξης και γενικότερα του λαού που διαπαιδαγωγείται με η­θικά κίνητρα που προκύπτουν από τον ανώτερο τρόπο παραγωγής και δη­μοκρατίας, στη διαμόρφωση της σοσιαλιστικής κοινωνίας, στην επίλυση ό­λων των παλιών αντιφάσεων και των κοινωνικών ανισοτήτων, στον έλεγ­χο της διεύθυνσης των παραγωγικών μονάδων, των κοινωνικών και διοι­κητικών υπηρεσιών, όλων των οργάνων εξουσίας από κάτω έως πάνω. Θε­σμοθετείται και πρακτικά εξασφαλίζεται η άσκηση του εργατικού και κοι­νωνικού ελέγχου, η απρόσκοπτη άσκηση κριτικής σε αποφάσεις και χειρι­σμούς που εμποδίζουν τη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Η απρόσκοπτη καταγ­γελία υποκειμενικών αυθαιρεσιών, γραφειοκρατικής στάσης στελεχών, άλ­λων αρνητικών φαινομένων και παρεκκλίσεων από τις σοσιαλιστικές -κομ­μουνιστικές αρχές.
Θεμέλιο της εργατικής εξουσίας είναι η παραγωγική μονάδα, η κοινωνι­κή υπηρεσία, η διοικητική μονάδα, ο παραγωγικός συνεταιρισμός, όπου α­σκείται το δικαίωμα του εργαζόμενου: Να εκλέγει και να ανακαλεί τους α­ντιπροσώπους της μονάδας. Να εκλέγεται στην κατώτερη βαθμίδα της ερ­γατικής εξουσίας, το Εργατικό, Εργασιακό ή Συνεταιριστικό Συμβούλιο. Να εκλέγει και να ανακαλεί τους αντιπροσώπους για το αμέσως παραπάνω όρ­γανο εξουσίας.
Στη Συνέλευση των εργαζομένων θεμελιώνεται η άμεση και έμμεση ερ­γατική δημοκρατία, η αρχή του ελέγχου, της απόδοσης ευθύνης και της α­νακλητότητας, που επεκτείνεται και στα μέλη της διεύθυνσης.
Η Συνέλευση της παραγωγικής μονάδας, της κοινωνικής υπηρεσίας, της διοικητικής μονάδας, του παραγωγικού συνεταιρισμού είναι το Σώμα, μέ­σω του οποίου εξασφαλίζεται η ουσιαστική συμμετοχή κάθε εργαζόμενου και εργαζόμενης, ανεξάρτητα από το μορφωτικό επίπεδο και την ειδίκευσή του, τη γλωσσική, πολιτιστική, θρησκευτική κληρονομιά του.
Το εκλογικό δικαίωμα εξασφαλίζεται διά μέσου της εργασιακής υποχρέωσης κάθε ικανού και ικανής προς εργασία, ενώ το εργατικό κράτος εξασφαλίζει μέσω του Κεντρικού Σχεδιασμού την ανάλογη εργασιακή θέση. Η εξαίρεση από το εκλογικό δικαίωμα γίνεται με βάση το διαμορφωμένο ποινικό - πειθαρχικό σύστημα.
Η εργατική εξουσία επιδιώκει την ένταξη των ικανών προς εργασία γυναικών μη συντάξιμης ηλικίας (18 - 55 ετών) στην άμεσα κοινωνική εργασία. Η ένταξη μπορεί να γίνει σταδιακά, ανάλογα με το εύρος των προβλημάτων που παραλαμβάνει και λύνει η εργατική εξουσία.
Οι ενήλικες μη εργαζόμενοι σπουδαστές -φοιτητές συμμετέχουν μέσω της αντίστοιχης εκπαιδευτικής μονάδας που απαρτίζεται από τους πανεπιστημιακούς και άλλους εργαζόμενους.
Ξεχωριστή κοινωνική ομάδα αποτελούν οι συνταξιούχοι, ο ταξικός διαχω­ρισμός των οποίων υφίσταται. Γι' αυτό το λόγο, οι συνταξιούχοι συμμετέ­χουν διά μέσου των διαδικασιών του τελευταίου εργασιακού χώρου στον οποίο δούλευαν.
Οι συνταξιούχοι συνεταιρισμένοι αγρότες συμμετέχουν μέσω της συνεταιριστικής οργάνωσής τους. Οι αυτοαπασχολούμενοι συμμετέχουν με αντιπροσώπευσή τους.
Οι ανάπηροι, ανάλογα με το βαθμό αναπηρίας, εντάσσονται είτε στους συνταξιούχους είτε σε εργασία με ευνοϊκότερους όρους, είτε σε ειδικές εκπαιδευτικές - παραγωγικές μονάδες.
Με την ίδια αρχή αντιμετωπίζει και τις λεγόμενες «μειονότητες», τα «αλ­λόγλωσσα» τμήματα της εργατικής τάξης, τους μετανάστες που έχει κλη­ρονομήσει από τον καπιταλισμό, τους πολιτικούς πρόσφυγες. Η σοσιαλιστι­κή εξουσία διασφαλίζει τη διάσωση της γλώσσας και των πολιτιστικών πα­ραδόσεων, τη γνωριμία με τις ιστορικές ρίζες τους, με ένταξη ειδικού προ­γράμματος στο ενιαίο εκπαιδευτικό και πολιτιστικό σύστημα, χωρίς ξεχω­ριστούς οικισμούς, με φροντίδα στην εκπροσώπηση στα ανώτερα όργανα.
Από τις οργανώσεις που πήραν μέρος στην επανάσταση μπορούν να προκύψουν ιδιαίτερες επιτροπές για τις ανάγκες των γυναικών, των νέων, των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες ενταγμένες στη δομή της εργατικής εξουσίας.
Η τοποθέτηση - τουλάχιστον για τις μονάδες ενός σημαντικού μεγέθους, -οικονομικού διευθυντή και διευθυντή παραγωγής είναι ζήτημα καταμερισμού του ανάλογα εξειδικευμένου δυναμικού που αντιμετωπίζει ο Κεντρικός Σχεδιασμός. Οι διευθυντές τοποθετούνται ως μισθωτοί χωρίς ξεχωριστό οικονομικό προνόμιο. Τα όργανα εξουσίας έχουν την υποχρέωση να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για τη δυνατότητα κάλυψης των αναγκών διοίκησης της μονάδας από το δυναμικό της.
Η Διεύθυνση της παραγωγικής μονάδας ή κοινωνικής υπηρεσίας ή διοικητικής μονάδας είναι πολυπρόσωπη, συμμετέχει στο Εργατικό Συμβούλιο και όχι απλά το Συμβούλιο εκπροσωπείται στη Διεύθυνση.
Ζήτημα ελέγχου και ανάκλησης της Διεύθυνσης θέτουν όλα τα αντίστοιχα Σώματα και όργανα.
Η σοσιαλιστική εξουσία παραλαμβάνει από τον καπιταλισμό ως κληρονομιά μεγάλο αριθμό μισθωτών που προέρχονται από τις διοικητικές υπηρε­σίες του καπιταλισμού (κρατικούς υπαλλήλους, από το διοικητικό μηχανι­σμό στις επιχειρήσεις). Η εργατική εξουσία επιδιώκει την πολιτική και πο­λιτιστική προσαρμογή και εργασιακή ένταξή τους στις σοσιαλιστικές παρα­γωγικές μονάδες και τις κοινωνικές υπηρεσίες.
Ο εργατικός χαρακτήρας της εξουσίας εκφράζεται στη σύνθεση όλων των λαϊκών οργάνων.
Το σοσιαλιστικό κράτος εκφράζει τη συμμαχία της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους, η οικονομική δραστηριότητα των οποίων υφίστα­ται σε κάποιους κλάδους για ένα μεταβατικό διάστημα. Θέτει τους όρους (υποχρεώσεις και δικαιώματα) για τους μεμονωμένους αυτοαπασχολούμε­νους και τους συνεταιρισμένους αγρότες ως μεταβατική μορφή και προε­τοιμασία ένταξής τους στην άμεσα κοινωνική παραγωγή.
Σε κάθε περίπτωση, ο Συνεταιρισμός είναι μια μεταβατική μορφή ιδιοκτη­σίας από την οποία απορρέει και μια μεταβατική μορφή οργάνου αυτοδι­οίκησης - Συμβούλιο του συνεταιρισμού - που εκλέγεται από τα μέλη του.

Ορισμένες κατευθύνσεις για τη συγκρότηση των οργάνων εξουσίας

98. Βάση της εργατικής συμμετοχής είναι η Συνέλευση της σοσιαλι­στικής παραγωγικής μονάδας, κοινωνικής ή διοικητικής υπηρεσί­ας, μέσω της οποίας εκλέγεται το κατώτερο όργανο εξουσίας, το Εργατικό Συμβούλιο. Η δομή των οργάνων εξουσίας περιλαμβάνει:
Το Εργατικό Συμβούλιο, το Περιφερειακό Συμβούλιο και το Ανώτατο Όρ­γανο της Εργατικής Εξουσίας.
Το Ανώτατο Όργανο της Εργατικής Εξουσίας έχει την ευθύνη του Κεντρι­κού Σχεδιασμού, του δημιουργικού έργου στην οικονομία και σε όλες τις κοινωνικές σχέσεις, της περιφρούρησης της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, των διακρατικών σχέσεων. Έχει πλήρεις εξουσίες, νομοθετικές, εκτελεστι­κές, δικαστικές, τις οποίες οργανώνει αντίστοιχα με επιτελικές δομές.
Και στα τρία επίπεδα των οργάνων εξουσίας, ιεραρχικά, ανήκει η οργά­νωση της περιφρούρησης της επανάστασης, της Λαϊκής Δικαιοσύνης, ο ε­λεγκτικός μηχανισμός.
Τα όργανα επαναστατικής περιφρούρησης και άμυνας στηρίζονται στην ερ­γατική και λαϊκή συμμετοχή, αλλά και σε μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό.
Όλα τα όργανα διέπονται από την αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτι­σμού, η οποία εξασφαλίζει το ενιαίο του Κεντρικού Σχεδιασμού και την ε­ξειδίκευση στην υλοποίησή του.
Κρατικό όργανο ιδιαίτερης σημασίας είναι η Ανώτατη Διεύθυνση Κεντρι­κού Σχεδιασμού, που περιλαμβάνει και επιτροπές για ειδικά ζητήματα, όπως για την ισοτιμία και τα δικαιώματα της γυναίκας, επιτροπές που λειτουρ­γούν στον καταμερισμό του Ανώτατου Οργάνου της Εργατικής Εξουσίας.
Για όλους τους συμμετέχοντες στα κρατικά όργανα, οποιουδήποτε επιπέ­δου, ισχύει η ανακλητότητα, η ρύθμιση του ωραρίου τους από το χώρο ερ­γασίας τους για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα της εκλογής τους και α­νάλογα με το μέγεθος των υποχρεώσεών τους στα όργανα, ο αποκλεισμός συμμετοχής σε παραπάνω από δύο όργανα, ο αποκλεισμός οποιουδήποτε οικονομικού προνομίου.
Διαμορφώνεται επαναστατικό Σύνταγμα και επαναστατική νομοθεσία, που αντιστοιχεί στις νέες κοινωνικές σχέσεις - την κοινωνική ιδιοκτησία, τον Κε­ντρικό Σχεδιασμό, τον εργατικό έλεγχο - και υπερασπίζεται την επαναστα­τική νομιμότητα. Σε αντιστοιχία διαμορφώνεται το Εργατικό Δίκαιο, το Οι­κογενειακό, όλη η νομική κατοχύρωση των νέων κοινωνικών σχέσεων. Οι νέες δικαστικές αρχές υπάγονται στην άμεση ευθύνη των οργάνων εξουσί­ας. Το Δικαστικό Σώμα συγκροτείται από αιρετούς και ανακλητούς λαϊκούς δικαστές, καθώς και από μόνιμο δικαστικό προσωπικό, υπόλογους στα όρ­γανα της εργατικής εξουσίας.
Στη θέση του αστικού Στρατού και των Σωμάτων καταστολής, που έχουν διαλυθεί εξ ολοκλήρου, δημιουργούνται νέοι θεσμοί, στη βάση της επανα­στατικής πάλης για τη συντριβή της αντίστασης των εκμεταλλευτών και την υπεράσπιση της Επανάστασης. Το στελεχικό δυναμικό διαμορφώνεται με βάση τη στάση του απέναντι στην Επανάσταση.
Σταδιακά διαμορφώνεται μέσα από νέες στρατιωτικές παραγωγικές σχολές ένα νέο δυναμικό, επιλεγμένο κυρίως από νέους με εργατική καταγωγή. Δι­απαιδαγωγείται με τις αρχές της νέας εξουσίας. Αξιοποιείται η θετική πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, όπου τα καθήκοντα περιφρούρησης των επαναστατικών κατακτήσεων δεν εκτελούνταν μόνο από τα μόνιμα ειδικά Σώματα, αλλά και με λαϊκή ευθύνη από επιτροπές εργατών με βάρδιες κ.λπ.
Η εργατική εξουσία αξιοποιεί όλα τα νέα τεχνικά μέσα, τις τεχνολογικά νέ­ες μορφές οργάνωσης, ώστε να πετυχαίνει την αποτελεσματικότητα στην άμυνα απέναντι στο διεθνή ιμπεριαλισμό, στην οργάνωση και στον έλεγχο, αλλά και τον περιορισμό των διοικητικών πράξεων στις απόλυτα απαραίτη­τες, τον περιορισμό του αριθμού των εργαζομένων στη διοικητική - μη πα­ραγωγική εργασία στο ελάχιστο αναγκαίο.

Η σχέση του ΚΚΕ με την εργατική εξουσία

99. Το ΚΚΕ, ως ιδεολογική - πολιτική οργανωμένη πρωτοπορία της εργα­τικής τάξης, αποτελεί την καθοδηγήτρια δύναμη της επαναστατικής εργατικής εξουσίας, της δικτατορίας του προλεταριάτου. Δικαιώνει τον επα­ναστατικό καθοδηγητικό ρόλο του εφόσον έμπρακτα εκφράζει τα γενικά συμ­φέροντα της εργατικής τάξης και τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής - κομμου­νιστικής οικοδόμησης. Η εργατική τάξη, ακόμα και επαναστατημένη, δεν έχει ακόμα ενιαία κομμουνιστική συνείδηση, κομμουνιστική στάση απέναντι στην άμεσα κοινωνική εργασία, στην κοινωνική ιδιοκτησία, δεν έχει ξεπεράσει τη διαφοροποίηση ανάμεσα στα τμήματά της, όπως αυτά αναπτύσσονται στον καπιταλισμό. Τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ και της Νεολαίας του μετέχουν σε όλες τις μορφές οργάνωσης της κοινωνίας και ασκούν το ρόλο τους ως ιδεο­λογικοί - πολιτικοί καθοδηγητές, με αυτοθυσία, ανιδιοτέλεια, δεν έχουν απο­λύτως κανένα οικονομικό ή άλλης φύσης προνόμιο.
Τα μέλη της Νεολαίας του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, δρουν ανάλογα στους χώρους της μαθητικής - σπουδάζουσας νεολαίας και υπό την καθοδήγηση των κομματικών οργάνων και δυνάμεων, π.χ. στην εκπαίδευση, στον εργατικό στρατό, στις ο­μάδες περιφρούρησης της επανάστασης κ.λπ.
Ο ρόλος των μελών και στελεχών του ΚΚΕ συνεχώς κρίνεται - επιβεβαιώ­νεται ή ακυρώνεται - στην πράξη. Προϋποθέτει την εκ μέρους τους κατάκτη­ση ενός ανώτερου επιπέδου θεωρητικών, επιστημονικών, τεχνικών γνώσεων, προκειμένου να συμβάλλουν στην ιδεολογική και πολιτική ωρίμανση της ερ­γατικής τάξης στο νέο ρόλο της ως ηγέτιδας δύναμης της σοσιαλιστικής - κομ­μουνιστικής οικοδόμησης.
Το ΚΚΕ είναι η πολιτική δύναμη που εισάγει σε όλα τα όργανα της εργατι­κής εξουσίας την ικανότητα της επιστημονικής πρόβλεψης, της σχεδιασμένης δράσης, το πολιτικό σχέδιο για τη διαμόρφωση της σοσιαλιστικής οικονομικής βάσης, των νέων σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής - κατανομής, όλων των νέων σοσιαλιστικών - κομμουνιστικών σχέσεων που διατρέχουν όλα τα πεδία οργάνωσης της κοινωνίας, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, τις σχέσεις των δύο φύλων, την εξάλειψη της μακροχρόνιας επιρροής μεταφυσικών δογμάτων κ.λπ.
Το Κόμμα μέσω των μελών του σε κάθε χώρο - και αντίστοιχα η ΚΝΕ στο χώ­ρο μαθητείας - εκφράζει τη γνώμη του για οποιοδήποτε θέμα (π.χ. υποψηφι­ότητες σε όργανα, για το σχεδιασμό, τον απολογισμό κ.λπ.).
100. Η αναγνώριση και πραγμάτωση του καθοδηγητικού ρόλου του Κόμ­ματος, η απόκτηση ανάλογης κοινωνικής συνείδησης όχι μόνο από τις εργατικές μάζες, αλλά συνολικά από τη λαϊκή πλειοψηφία, είναι αποτέλε­σμα της επαναστατικής ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής συγκρότησής του, η οποία συνεχώς κρίνεται μέσα στη ζωή. Συνεχώς δοκιμάζεται η διαλε­κτική σχέση μεταξύ επαναστατικής θεωρίας και επαναστατικής πράξης, σχέ­ση που συνεπάγεται:

• Κόμμα ουσιαστικά προσηλωμένο στην επαναστατική κομμουνιστική ιδε­ολογία, στο μαρξισμό - λενινισμό, από την οποία αντλεί την ικανότητα ερμη­νείας των νέων φαινομένων και καθοδήγησης της ταξικής πάλης, με γνώμο­να την αναγκαιότητα ανάπτυξης και εδραίωσης του νέου τρόπου παραγωγής, στερέωσης του σοσιαλισμού ως κατώτερης βαθμίδας του κομμουνισμού, κα­θοριστικής νίκης της κοινωνικής ιδιοκτησίας απέναντι σε κάθε μορφή ατομι­κής ιδιοκτησίας και οριστικής νίκης του κομμουνισμού.
• Κόμμα με εργατική σύνθεση σε όλη την κλίμακά του, σε μέλη και στελέ­χη. Ιδιαίτερα σε συνθήκες σχετικής σταθεροποίησης της επαναστατικής ε­ξουσίας, η διεύρυνση των δυνάμεων του Κόμματος, η ηλικιακή του ανανέω­ση δεν πρέπει να ανατρέπουν το πλειοψηφικό μερίδιο των εργατών και εργα­τριών των παραγωγικών τμημάτων της βιομηχανίας.
• Η εργατική σύνθεση του Κόμματος συνδυάζεται με τη συλλογική ευθύνη, ώστε όλα τα μέλη του να έχουν υψηλό μαρξιστικό μορφωτικό επίπεδο, ικα­νότητα να προστατεύουν το Κόμμα και ιδιαίτερα τα ανώτερα όργανά του α­πό τη διείσδυση αστικών ιδεολογημάτων, αναθεωρητικών τάσεων και οπορ­τουνιστικών επιλογών.
• Κόμμα ικανό να παράγει - διαπαιδαγωγεί κομμουνιστές επιστήμονες, επο­μένως να πρωτοπορεί στην ανάπτυξη της έρευνας, στην απόκτηση νέας γνώ­σης, αλλά και στην εκτεταμένη αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της προς ό­φελος της ανεπίστρεπτης νίκης του κομμουνισμού. Καθοδηγητικά όργανα ι­κανά να εξασφαλίζουν την ενότητα ταξικότητας και επιστημονικότητας, προ­ϋπόθεση για να ασκεί το Κόμμα τον επαναστατικό καθοδηγητικό του ρόλο.
• Κόμμα ικανό να διευρύνει και να ανανεώνει τους επαναστατικούς δεσμούς του με την εργατική τάξη, τη δημιουργό του κοινωνικού πλούτου, σε νέες συν­θήκες, σε νέες καμπές της ταξικής πάλης, σε κάθε μεταβολή - θετική ή αρνη­τική - του συσχετισμού δυνάμεων στο εσωτερικό και διεθνώς, με αταλάντευ­το προσανατολισμό στην πρώτη και κύρια κοινωνική αντίθεση, την αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας. Με την πρωτοπόρα στάση των μελών και των στελεχών του έμπρακτα συμβάλλει στην ανάπτυξη κομμουνιστικής στάσης στην εργασία.

Το ΚΚΕ έρχεται από πολύ μακριά και πάει πολύ μακριά, γιατί «η υπόθεση του προλεταριάτου, ο κομμουνισμός, είναι η πιο καθολική ανθρώπινη, η βαθύτε­ρη, η πιο πλατιά».